Istočni Timor

Istočni Timor (ili Timor-Leste) su okupirale snage Indonezije samo par dana nakon proglašenja nezavisnosti od Portugala u novembru 1975. U toku narednih 25 godina, kršenja ljudskih prava su bila jako prisutna.

Veći dio stanovništva je 1999. glasao za nezavisnost od Indonezije, referendumom koji je nadgledao UN. U sedmicama koje su uslijedile milicija koja je bila protiv nezavisnosti, a podržana od strane indonezijske vojske, provela je kampanju u kojoj je 1,400 ljudi ubijeno i 300,000 ljudi su raseljeni.

Istočni Timor je postao suverena država 20. maja 2002. i uživa relativnu stabilnost od tad. Snage UN-a su razmještene 2006. godine s ciljem gušenja vojne pobune, ali su povučene 2011. godine.

Radna grupa Ujedinjenih Nacija za prisilna ili nedobrovoljne nestanke je 2011. godine  navela je broj Komisije za prijem, istinu i pomirenje Istočnog Timora  od bar 102,800 civilinih žrtava – koji su nastradali kao posljedica nasilja, bolesti ili gladi – tokom okupacije Indonezije u periodu od 1975.-1999. uključujući 18,600 ubijenih ili nestalih. Druge organizacije stavljaju čak i veće cifre koje se odnose na žrtve i to desetine hiljada.

Argentinski tim za forenzičku antropologiju , na poziv vlade Istočnog Timora je vodio process ekshumacija na nekoliko lokacija masovnih grobnica, ali generalno u državi je relativno mali broj ljudskih ostataka pronađen i identifikovan do sad.

Međunarodni komitet crvenog krsta prikuplja od članova porodica izvještaje o nestalim osobama u Istočnom Timoru i predstavlja ih vlastima još od 1979. Ali se po ovom pitanju vrlo malo radi.

Žurnal Međunarodna stabilnost  izvještava o grčevitom napretku u poduzimanju koraka za pronalazak i identifikaciju nestalih i organizovanju strateškog pristupa u suočavanju sa pitanjima odgovornosti i sjećanja. Napori koji su ulagani prema osnivanju Komisije za nestale osobe su zapeli u političkom neslaganju, a u martu 2012.Parlament je glasao za odlaganje uspostave Instituta sjećanja koji je trebao imati i jedan Centar za indentifikaciju žrtava.

Napori koji se čine prema pronalasku počinilaca su limitirani. Od marta 2013. samo 27 osoba, osumnjičenih za nasilne nestanke su i optuženi.